W dzisiejszych czasach można odnieść wrażenie, że procesowi zarządzania podlega właściwie wszystko. Przyzwyczailiśmy się już do zarządzania zasobami ludzkimi, finansami przedsiębiorstwa, nieruchomościami, projektami, informacją, zarządzania w sytuacjach kryzysowych, sektorze publicznym i tym podobne.

Wielu sceptyków uważa, że jest to jedynie mnożenie bytów na potrzeby tworzenia kolejnych, wysoko opłacanych miejsc pracy dla rozszerzającej się kadry menedżerskiej, ale doświadczeni pracownicy wielu branż, znający praktykę funkcjonowania firmy lub innej organizacji widzą wiele praktycznych stron zarządzania w zorganizowany sposób nawet najdrobniejszymi elementami swojej działalności.

Dlatego też koncepcja zarządzania umowami wyrosła z rzeczywistych potrzeb i praktyki biznesowej, w której zauważono, iż podpisanie umowy nie jest jedynym etapem procesu jej obowiązywania. Teoretycy wyróżnili takich etapów aż pięć i postulowali, aby wykwalifikowany pracownik, lub kilku pracowników firmy zajęli się wyłącznie zarządzaniem tymi etapami.

Według Benno Heussena, autora m.in. znanej w Polsce książki „Zarządzanie czasem prawników”, zarządzanie umowami można podzielić na następujące etapy: planowanie umowy, projekt umowy, negocjowanie umowy, realizacja umowy oraz controlling. Pierwsze cztery wydają się stosunkowo oczywiste i należy jedynie zwrócić uwagę na to, iż każdemu z tych etapów należy poświęcić wiele uwagi i starań. Z kolei controlling, rozumiany jako koordynowanie i kontrola przebiegu procesu realizacji postanowień umowy, jest dość często pomijany przez przedsiębiorstwa. To duży błąd, ponieważ kompleksowa analiza sposobu wykonywania umowy przez każdą ze stron skutkuje przede wszystkim wyciągnięciem korzystnych wniosków na przyszłość i ulepszaniem procesu zarządzania umowami.